👁 Waarom onze beelden er zo uitzien. Kleding volgt de kodex van Rav Evers woordelijk: tsanua en ingetogen; getrouwde vrouwen met volledige haarbedekking, mannen en jongens met hoofdbedekking, mouwen ruim over de ellebogen, rokken tot ver over de knie. Gezichten: ja (beslissing Rav Evers) — kinderen lezen gevoelens van gezichten — maar nooit op het moment van andermans leed. Niemand verdrinkt in beeld: de vloed verschijnt als regen, water en ark. Nimrod komt niet in beeld: deel 3 toont zijn lege tronentoren — zes tronen op elkaar; de hoogmoed wordt aan het voorwerp verteld, niet aan een figuur die kinderen zou kunnen fascineren. De dieren kloppen met de tekst: onkosjere twee aan twee, kosjere in een grotere groep — want zijn tekst zegt „twee" én „veertien". En de regenboog: de traditie kent de terughoudendheid om er lang naar te staren (Chagiga 16a) — tonen wij hem vol, of bewust half achter de wolken? Die vraag ligt bij Rav Evers.

Fun facts voor aan tafel. Eén jaar in de teva: uit de datums van de parasja volgt precies een zonnejaar (Rasji op 8:14). Teva betekent in later Hebreeuws ook „woord" — de Baal Sjeem Tov las „ga in de teva" daarom ook als: ga het woord van je gebed binnen (chassidische uitleg, als zodanig gemarkeerd). Het olijfblad van de duif werd het vredesteken van de hele wereld — het komt uit deze parasja. Newton liet met een prisma zien dat wit licht alle kleuren bevat; de beracha over de regenboog zeggen wij al veel langer — wetenschap verklaart het hoe, de parasja het waartoe. Er bestaan vandaag ongeveer zevenduizend talen — en dit boek verschijnt zelf in vijf ervan; naar onze parasja is die veelheid geen bedrijfsongeval van de geschiedenis, maar een antwoord op grootheidswaan. En dat „Bavel" en het Nederlandse „babbelen" zo op elkaar lijken is taaltoeval — maar wel een mooi: de Tora zelf speelt met het woord (balal, „verwarren", 11:9).